Γιατί η ύπνωση εξακολουθεί να προκαλεί το δημόσιο δέος;

Αν σήμερα, ένα τέτοιο πρότυπο εξακολουθεί να παραμένει ζωντανό οφείλεται καθαρά σε ταινίες του Hollywood που διαιωνίζουν αυτή την εικόνα. Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι μετά τον εξοστρακισμό της ύπνωσης από την επιστημονική κοινότητα κατά τον μεσοπόλεμο αυτή που κράτησαν ζωντανή την φλόγα των μυστικών και της δύναμης της ήταν οι σκηνικοί υπνωτιστές που καθήλωναν το κοινό τους με τα εντυπωσιακά φαινόμενα που επέφεραν αφήνοντας άφωνο και τον πιο επικριτικό παρατηρητή (δρώμενο τελείως άγνωστο στον Ελλαδικό χώρο). Φυσικά οι επιστήμονες δεν έχασαν ποτέ το ενδιαφέρον τους προς την έρευνα αυτών των φαινομένων όμως σίγησαν μπροστά στο φόβο του στιγματισμού τους και της ταύτισης τους με τους «γυρολόγους τσαρλατάνους». Χρειάστηκε να φτάσουμε στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 για να αρχίσουν οι ιατρικοί σύλλογοι δειλά-δειλά να αποκαθιστούν την ύπνωση και να την αποδέχονται ως συμπληρωματική θεραπεία. Όμως για να το κάνουν αυτό την απογύμνωσαν από τον «μεταφυσικό» της χαρακτήρα δίνοντας της μία άλλη πιο «εύπεπτη» διάσταση. Ταύτισαν την ύπνωση με την σωματική και πνευματική χαλάρωση φτάνοντας στο άλλο άκρο αγνοώντας φαινόμενα όπως η αντιστρέψιμη αμνησία, η μερική ή ολική αναισθησία στον πόνο, οι παρατεταμένες μυϊκές συσπάσεις, η εκτέλεση εντολών σε προκαθορισμένο χρόνο μετά την αφύπνιση και η αυξημένη έξω-αισθητική αντίληψη (ESP).Επίσης γυρνούν την πλάτη τους στο συνεχώς επαναλαμβανόμενο και πειραματικά εξακριβωμένο φαινόμενο της αναδρομής σε «προηγούμενες ζωές».

Related Posts

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.